17 januari 2018

Stormachtig

Rondje van 41 km

Kerk van Westerland op Wieringen

Coupure bij Den Oever


Ja ik was weer heel even op pad, het weer werd beter, tenminste het regende niet meer en dan die wind, nou ja ik zal wel zien. Ik had een route in m’n hoofd waar ik de zijwind waarschijnlijk niet zou voelen, naar Wieringen via Slootdorp dus achter de bomen en “uit de wind”, nou vergeet het maar op de open stukken was het goed opletten. Dan via Westerland naar het buitendijkse gedeelte waar ik al vaker langs ben gereden dan heb ik de wind schuin achter me en zal het niet moeilijk worden om later via Den Oever weer naar Middenmeer te gaan. De coupure op de haven van Den Oever is niet meer afgesloten hoewel het water nog vrij hoog staat. Ik had op het stuk langs “Het Wad” de Quest een tijdje de “vrijheid” gegeven maar schrok van de snelheid die steeds verder op liep, ik durfde de camera niet in te schakelen, twee handen stevig aan het stuur, het pad is niet echt vlak en hobbelt nogal maar zag op een bepaalt moment, dat zonder één trapbeweging, de teller 43 km aangaf, afremmen en later op een minder heftig stuk wel de camera inschakelen. De snelheid liep hier ook al snel omhoog maar met  afremmen hield ik hem in bedwang met een ruime 30 km en zo kwam ik met een ervaring rijker in Den Oever waar richting Middenmeer werd ingeslagen waar ik na 41 km de Quest weer binnen heb gezet.
Onderstaande link geeft een korte indruk van deze ervaring



16 januari 2018

Kleintje toe


Nog even een “kort” stukje film van het ritje van vanmorgen. Onderstaande link aanklikken en het moet lukken via Youtube.

Hagel is nog altijd striemend hard.

44 km 

Het is overal nat

Zo is het zonnig

en zo wordt het angstig donker

En toch nog "droog" thuis 1 km voor Middenmeer

Heerlijk, ik ben weer even op pad geweest, het weer werkte niet echt mee maar ik heb weer even genoten. Het was echt overwegen vanmorgen, zo van zal ik , of blijf ik binnen, gelukkig ben ik gegaan. Het was maar kort en ik heb aan den lijve weer ondervonden dat hagel nog steeds striemend hard is als je het in je gezicht krijgt, maar van de andere kant geeft het toch ook weer een heerlijk gevoel. Het ritje gaat even op en neer naar Wervershoof om bij Ben een bakkie te doen. Ik ben weer van alles en nog wat op de hoogte gebracht en na de koffie ben ik weer op huis aan gegaan via Zwaagdijk en dan over de Tuinstraat naar Oostwoud om m’n neus nog even om de hoek te steken bij Jan Geel die altijd aan het knutselen is. Ik heb wel gezien dat het overal kletsnat is, niet alleen langs de wegen en fietspaden maar op het land is het ook hopeloos nat. En dat kwam ook tot uiting met het weer op dit ritje, zo volop zon en een ander moment een regen en zelfs een hagelbui maar al met al heb ik toch weer genoten en heb ontdekt dat de conditie wel wat begint af te takelen, gewoon meer fietsen dan komt dat wel weer goed en was deze 44 km vandaag alvast een klein beginnetje. 

11 januari 2018

Een mistig ritje


Het was een klein wereldje vandaag en in eerste instantie had ik het idee dat het vandaag niets zou worden, te mistig. Eerst dan maar boodschappen doen voor de komende dagen en als ik dan langs de weg kom zie ik vanzelf wel of het mee of tegen valt om straks wel of niet te gaan. Ik kreeg het idee dat de mist al wat begon op te trekken dus tegen 11 uur had ik het andere pak aan en ben ik gestart. Het viel inderdaad mee en een H.E.M. rondje zou er wel in zitten was ik van mening, dus op naar Hoorn. De vaste route over Scharwoude waar ik voor het eerst op mijn rondje langs de dijk kom te rijden.

Door Hoorn op naar Enkhuizen, het valt op, kort na Hoorn, dat  er op het buitendijkse land zoveel water staat waar de ganzen een extra bad kunnen nemen. De mist is hier zeker niet minder langs het water en af en toe is het zelfs wat dichter heb ik het idee.
Als ik stop om een foto te maken is niet te zien waar de mist over gaat in water van het Markermeer, één grijze massa.

In Enkhuizen is het iets beter maar eenmaal buiten de “Haringstad” lijkt het weer een stuk slechter te worden m.b.t. het zicht. Tussen de leuning van de ophaalbrug zie ik de Willem Barentsz liggen een andere als de walvisvaarder van weleer.
Dan richting Medemblik in een steeds mistiger wordende omgeving en als ik eenmaal thuis ben heb ik toch weer een heerlijk ritje kunnen maken van 87 km.


09 januari 2018

Was het een griepje of zomaar iets ?


Ja daar is ie weer, inderdaad het is weer “redelijk”, nog niet echt 100 % maar ik kon het niet langer uitzweten, gevoelsmatig moest ik benen strekken en luchthappen. En hoe het morgen gaat zien we dan wel weer. De berichten geven voor morgenochtend nog wat neerslag dus het is goed geweest dat ik het vandaag heb geprobeerd. Via de Alkmaarseweg richting Obdam en bij zwager Tom even een bakkie doen en




terug via Spanbroek waar ik een paar foto’s heb gemaakt van de kerk op de hoek naast het oude “Raadhuis” en de achterkant van het z.g. “Pronhuys” met zijn talrijke dakkapellen dan via Wadway, Wognum en Zwaagdijk naar Wervershoof en even kijken bij broer Ben maar die is weer niet thuis en dan zo naar Medemblik en naar Middenmeer een bescheiden rondje van precies 60 km.
Langs de Medemblikkerweg werd op grote afstand geploegd met heel wat meeuwen er om heen dus even inzomen en afdrukken.

08 januari 2018

'Gedwongen" rust


Hij staat nog op rust, voor hoelang ? Ik weet het niet een beetje flink zweten doe ik graag in de Quest maar nu zweet ik af en toe zonder dat er aanleiding voor is. Ben vanmiddag nog even naar m’n oude werkplek gefietst om te zien of de bouw nog een beetje doorgaat maar verder ben ik niet gekomen. Zodra alles weer in orde is ga ik weer blij op pad, nu dus nog even “gedwongen” rust. Zag gisteren opvallend veel en brutale halsbandparkieten bij mijn tijdelijke verblijf in Zuidoostbeemster. 

02 januari 2018

De eerste suikerbieten van 2018 worden geoogst


Een klein “koppie” is er af, maar hij is er in elk geval wel af, na 2 weken niet echt in beweging te zijn geweest werd het echt “de hoogste tijd”. Ongelooflijk 20 december vorig jaar was mijn laatste ritje, ja wat klinkt dat hè, vorig jaar, we hebben het voortaan gewoon weer over 2018 en iedereen die het nog niet begrepen had, alsnog de beste wensen. Toen ik wakker werd regende het en dat was bijna een streep door de rekening maar al snel was dat over en kwam later de zon er zelfs even bij. De planning was, even op en neer om een paar familieleden de hand te schudden en dan weer naar huis, niets forceren zo’n eerste oefenrit. Broer Ben was de eerste, niet thuis dan naar zwager Aad en zus Ans, even een bakkie doen en wat bijpraten dan nog even op Zwaagdijk naar Margriet die er ook was en vervolgens op huis aan.

Via de “van der Deurneweg” waar de zon het bijna zomers deed aanvoelen naar Nibbixwoud waar ik “Bessie” nog even heb vastgelegd. Bessie is een kerkje dat in het begin een katholiek kerkje was, later gereformeerd en nog later cultureel centrum(pje) Via Wognum en Benningbroek kom ik al aardig dicht bij huis en via de Cultuurweg zou het vrij vlot kunnen gaan.

Helaas hier kom ik een te groot obstakel tegen maar de chauffeur was meteen genegen om de aanhanger even opzij te rijden waarna ik kon passeren en vervolgens werd de doorgang weer geblokkeerd.

Bij Middenmeer moest ik nog een keer extra goed kijken, “Is dat echt zo” vroeg ik mij af “Zijn ze nog aan het suikerbieten rooien” inderdaad de eerste suikerbieten van 2018 werden vandaag geoogst, nog nooit eerder meegemaakt dat er in januari nog bieten worden gerooid, zo zie maar weer als je onderweg bent kom je altijd wel iets of iemand tegen en zo kwam ik na 54 km weer thuis.

20 december 2017

Lek, plakken en nog een lek




Niet gefietst maar toch iets te melden, 20 december is er een verjaardag in de familie dus eerst even naar Bovenkarspel om Dick de “poot” te schudden. Ik was al niet van plan om vanmiddag met de fiets weg te gaan en het weer is miezerig en mistig dus ik mis niets. Bij het naar buiten rijden van de fiets vanmorgen leek het niet helemaal soepel te gaan, even aan het voorwiel voelen, inderdaad niet echt hard. Vanmiddag was ik bezig de lekke band achterband van gisteren te plakken toen ik aan de rechtervoorband dacht, meteen maar nakijken. Het was niet nodig om de veroorzaker van het lek op te sporen, dan woon je niet in een bosgebied maar toch, bijna een “hele takkenbos” die vast zat in de band. Ik moest nog flink trekken om hem eruit te krijgen maar alles is weer geregeld en voor de volgende trip staat hij weer goed in “ ’t tuig” en kan zo weer de baan op, maar dat wordt wel na de feestdagen denk ik, want voor morgen loop ik ook nog niet warm.

19 december 2017

Glas in de achterband, wisselen.


Vandaag begon de dag minder zonnig vergeleken met gisteren terwijl de berichten het toch wat mooier hebben voorgespiegeld, maar goed het is niet anders, het is droog en dat is al heel wat waard en misschien komt de zon later op de dag, maar helaas ik heb hem niet gezien. De planning was vandaag even op en neer naar Oostzaan, Tiny zou daar haar dochter Patricia helpen met één of ander klusje. Er is weinig wind en het gaat allemaal gesmeerd en via de vaste route ben ik na bijna 55 km ter plaatse.


Er wordt hard gewerkt door de dames en ik ben eigenlijk een storende factor, na een broodje enz. stap ik weer op om via “Het Twiske “ de thuisreis weer af te raffelen, het gaat allemaal prima maar door dit natuurgebied is hard rijden gewoon niet mogelijk, bochtig en in vele bochten zijn de bermen op het fietspad gereden door trekkers of auto’s die hier hebben gereden voor onderhoud.

Dan een stukje Purmerend en vervolgens via Middenbeemster maar voor het zover is voel ik dat hij niet vast meer in zijn spoor blijft, ik denk dat hij achter niet meer op spanning is. Inderdaad lek, fiets op z’n kant in de berm en de achterband wisselen en meteen kijken of de dader van buitenaf is op te sporen. Al snel heb ik het gevonden, een klein stukje glas heeft de snelheid beperkt tot nul. Eenmaal weer opgang gaat het weer prima en ben vrij snel weer in Middenmeer waar de 111 km voor vandaag het einde van de rit voor vandaag heeft “geklokt”. Maar wat was het weer heerlijk ontspannen, het leven is mooi.

18 december 2017

Heel korte ontmoeting op afstand.


Route van 102 km

En weer is het maandag, de weken vliegen om zeggen we vaak maar het is echt zo, voor je het weet is het weekend weer voorbij. Niet dat zoiets erg is, voor mij en voor heel velen, is het alle dagen weekend, je moet niet meer. Ja en wat doe je dan, ik weet het wel, even een stukje fietsen met de Quest. Vandaag maar een bescheiden rondje was de planning en zoals zo vaak loopt het weleens anders, want hoe groot of klein is een bescheiden rondje, vandaag liep het bijna uit de hand
Oosterpoort in Hoorn

Ganzen, niet te kort
Vanaf Middenmeer in een stralende zon via de Alkmaarseweg de polder uit om als eerste bij Tom en Gerda in Obdam de eerste stop te plannen, niemand thuis dus dan maar richting Hoorn opzoeken om het HEM-rondje te maken. Dat de ganzenplaag nog lang niet over is blijkt onderweg menig keer, de zwermen zijn niet van de lucht en de ontelbare percelen grasland worden bevuild met uitwerpselen waar de koeien niet meer willen grazen. Eenmaal op de dijk is de zon al spoedig helemaal niet meer te zien, zwaar bewolkt en zelfs nog even een miezerig buitje.
Gelukkig niet langs mijn route
Pendelen maar

In de verte zag ik wat ruiters en paarden maar toen ik in de buurt kwam waren ze net afgeslagen en had ik er geen problemen mee. Bij Enkhuizen is nog een bord geplaatst om fietsers naar Lelystad te helpen. Ik heb van twee mensen de ervaring gehoord en gelezen en dat stemt niet tot vreugde. Voor zover het nog niet duidelijk is ga dan naar de blog van Cees Rozendaal .www.wieringer-velomobiel.blogspot.nl  Na Enkhuizen langs Sprookjeswonderland waar het nu stil is en dan via de dijk naar Andijk. Bij vuurtoren “De Ven” ga ik van de dijk af omdat er een stevige wind staat die vanaf hier op de zijkant van de fiets “drukt”.
Ontmoeting van 20 september langs Het Wad bij Den Oever

Auto geschikt voor kano vervoer.
Als ik beneden op de weg fiets hoor ik op een bepaald moment een aantal keren mijn naam roepen, waar komt dat nou vandaan is mijn eerste gedachte, boven vanaf de dijk in dit geval. Er lopen twee mensen, een man en een vrouw, die mij op deze ludieke manier prettige feestdagen en een goed nieuwjaar wensen, maar wie zijn het, op deze afstand herken ik ze niet. Het wordt mij duidelijk gemaakt door de man, “We hebben elkaar een poos geleden nog ontmoet langs Het Wad bij Den Oever” Het begint me te dagen, “Ik ben het de kano'er” riep hij nog het klopt helemaal. Ik wens ze ook het beste voor de komende tijd en vervolg mijn weg weer. Iets verder zie ik een auto op de oprit naar de dijk staan, het is duidelijk, zijn auto met de imperiaal waar de kano in past .Via Andijk, Wervershoof en Onderdijk naar Medemblik en dan weer naar Middenmeer waar ik na 102 km in de “ruststand” kan.   

14 december 2017

Verleiding werd afgestraft.


Ja inderdaad het was verleiding, in het begin van de week had ik al bekeken dat het misschien dinsdag de enige dag zou zijn om te fietsen en verder slecht weer. Maar ja als het dan na de middag zonnig is en een heldere lucht zonder wolken dan ben je toch gek als je thuis zit te bedenken dat het niet kan. Half 2, omkleden en gewoon gaan al is het maar een klein rondje, even een ritje om het niet te verleren. 
Via Slootdorp over Wieringen, het was echt opvallend zoveel “bagger” als er op het fietspad lag vanaf Slootdorp naar De Haukes, wat erop is gekomen doordat auto’s naast de weg rijden door de smalle berm en zo alles over het fietspad “spetteren”.


Via de Haukes en Westerland langs het Amstelmeer en dan richting Den Oever, zelfs nog even langs Het Wad gereden. Bij Hippolytushoef is de molen nog steeds invalide en hij schijnt af en toe nog te draaien ook. Het mooie zonnige weer was ondertussen helemaal omgeslagen en de ene bui volgde op de andere, zelfs zo guur dat ik ben gestopt en een stuk met de schuimkap erop heb gereden. De “lees” bril in de doos, het windschermpje in de fiets en met vrij zicht over de “deksel” verder.


Bij Den Oever moest ik omrijden vanwege de werkzaamheden m.b.t. de dijkversterking in en om de haven er wordt flink “gesleuteld” dat is duidelijk te zien. Dan over het fietspad richting Wieringerwerf naar Middenmeer waar ik na 41 km weer onder de douche kon.