20 oktober 2017

Gewoon doorgaan en blijven lachen.



Ze zeggen weleens “Een dag niet gelachen is een dag niet geleefd” ’t zal wel, maar een dag niet fietsen lijkt ook zo’n gevoel op te wekken. Niet zeuren denk ik er dan meteen achteraan want ik kom echt wel aan mijn trekken vooral als ik de afgelopen dagen alles een keer bij elkaar heb opgeteld. Hoe ik ooit begon met een racefiets, toen een 2-wielige ligfiets en daarna volgde de eerste Quest op 26 november 2005, dat is a.s. 26 november dus 12 jaar geleden. De eerste jaren reed ik wat “rustiger” of minder maar het is echt hoe ouder hoe gekker, ritjes van 100 km of meer als 200 km lijken in alle opzichten “gesneden koek” ’t rolt altijd zomaar door. De vooruitzichten voor de komende weken lijken niet zo geweldig voor mij als mooi weer fietser maar we zullen wel zien wat het gaat worden, voorlopig is onderstaand de huidige situatie en we blijven lachen.

19 oktober 2017

Week afsluiter


En weer is de “fietsweek” aan z’n einde gekomen, een heel klein ritje vandaag. De oorzaak van het kleine ritje is een verjaardag, mijn oudste zus is vandaag 75 jaar geworden en als de familieband hecht is dan sla je maar heel weinig verjaardagen over, dus eerst mijn familieplicht vervullen en op en neer naar Wervershoof, met de auto deze keer. Ik moest toch nog een paar boodschappen doen o.a. aardappelen halen en de Elstar appelen waren ook bijna op dus zo’n vracht gaat niet in de Quest. Eenmaal weer thuis een broodje naar binnen werken en toen was het al bijna half 2, zal ik, of zal ik niet. Toch maar wel, omkleden en een klein rondje meepikken om af te kicken.



 Vanaf Middenmeer dwars over naar de Noorderdijkweg richting Den Oever, in de knik van de dijk staat op de dijk nog een soort licht opstand en verder is het recht toe recht aan. Ik ben nog even op de haven van “Oude Zeug” van de route afgeweken en zag daar 3 “schepen” liggen die in alle rust weg roesten, jammer.

Op de haven van Den Oever is meer drukte, aan de overkant de gerestaureerde rode lichtopstand en in de haven zelf wordt hard gewerkt aan de vernieuwing van de kade waar grote damwandplaten de grond in gaan.




Panorama van wat Havenkade 2 in Middenmeer was

Ik ga weer verder , een stukje langs het Wad en later binnendoor om ook even te kijken bij de “Heidense Kapel”. Door Hippolytushoef passeer ik de molen en knijp meteen in de remmen, ik mis de helft van de wieken dus even een foto maken en net als ik goed en wel stil sta passeert mij een goeie bekende, Jaap Moes. Er volgt dan een heel gesprek en ik sta er versteld van dat Jaap niet op de hoogte was van het verdwijnen van het Agrico gebeuren op de Havenkade waar hij ook heel wat uren als elektricien heeft doorgebracht. Hierna is het nog even doortrappen en thuiskomen na slechts 46 km waarmee het totaal van Quest 402 nu op 110.730 km is gekomen.  
Als Jaap mijn blog zal lezen is op de onderste foto een panorama overzicht van wat Havenkade 2 in Middenmeer was.

18 oktober 2017

Zonnig ritje



En weer hadden we een schitterende dag, weinig wind, droog en later een heerlijk zonnetje, wat wil een mens nog meer. Tiny heeft vandaag de “oppasdag” in Oostzaan dus leek het mij wel leuk om daar even heen te rijden. Op de hoek Koningspade/Mienakker kwam ik Gerard Bosman tegen die een rondje liep om de conditie goed te houden, hij wordt morgen of overmorgen 75 jaar en dat is hem niet aan te zien. Na een kort praatje ben ik verder gegaan richting Purmerend en daarna Purmerland en Oostzaan. Patricia is ook aanwezig, een dag thuiswerken en Tiny heeft meteen weer koffie ingeschonken.



Ik ben er maar kort geweest en na een broodje weer vertrokken via “Het Twiske” naar Middenmeer.
In de buurt van Hobrede werd ijverig gewerkt aan de maisoogst, als ik dat zo bekeek komt het meeste vanuit de hakselaar toch wel in de wagen.

Bij Schardam nog even in de remmen om de “Eenhoorn” weer vast te leggen die een hele poos geleden was over geschilderd, alleen het wapen is pas veel later weer bijgewerkt. In de bocht, na het nieuwe gemaal staat iemand met de racefiets, het blijkt een dame te zijn, ik vroeg of ze weg juiste weg zocht, dit was niet het geval en als je dan stilstaat volgt er al snel een praatje over fietsen in het algemeen. We gaan ieder weer onze eigen weg en zo kom ik na 112 km weer op de thuisbasis met een voldaan gevoel.

17 oktober 2017

Oost en West hebben kennis gemaakt.


Wat een dag, wat een dag, na het rondje van gisteren waarin ik de opmerking had gemaakt dat ik Tonnie Tuinte had gehoopt te ontmoeten is het vandaag in veelvoud goed gekomen. Na wat contacten via het mobiele tijdperk met messenger enz. had ik Tonnie’s mobiele nummer en na overleg zou ik vanmorgen naar Den Oever rijden om samen met hem tot de oprit naar de dijk Enkhuizen – Lelystad als 1 mans escorte te fungeren.

Het eerste wat ik vlak voor Den Oever tegenkwam was weer een afsluiting, keren en via het tunneltje ietsje omrijden en naar Hofstraat 112 in Den Oever waar B&B Huis van de Wadden is gevestigd. Tonnie kwam naar buiten en verzocht mij binnen te komen voor een bak koffie, de eigenares had daar op aangedrongen. Je gelooft je ogen niet als je het ziet, een luxe onderkomen wat er bij een eerste aanblik gezellig uitziet.
De grootste verrassing kwam daarna toen de mevrouw mij de hand reikte, ik noemde mijn naam ,” Oh van Gerard” (mijn zoon)  ja inderdaad “Ik ben Tina de Jong” en toen herkende ik haar weer van jaren geleden. We hebben aan tafel onder het genot van een bakkie gezellig zitten kletsen en hierbij vertelde Tonnie dat ik zijn grote inspirator was, hoezo vroeg ik mij af. Hij had ooit een keer in een Quest gereden van een kennis en had daarna mijn blog gelezen en las daarbij “laat je nooit weerhouden dat leeftijd een beperking is” en zo is het gekomen. Tonnie was vol lof over de accommodatie en nog veel meer over de verzorging, top in alle opzichten.


We zijn van start gegaan nadat Tina nog enkele foto’s had gemaakt richting de Noorder en Zuiderdijkweg om even te stoppen bij het monument waar de dijk in 1945 door de bezetter was opgeblazen waardoor de Wieringermeer onder water kwam te staan.

Vervolgens door naar Medemblik waar kasteel Radboud is vastgelegd, we vervolgden ons ritje richting Enkhuizen waar we elkaar de hand hebben geschud en afscheid hebben genomen bij de oprit naar de Houtribdijk Tonnie linksaf en ik rechtdoor om met een kleine omweg weer in Middenmeer aan te komen na een heel bijzonder ritje, echt om nooit te vergeten, super.


Tonnie moest vanaf dit punt nog naar Hengevelde in Twente om de 200 km voor vandaag vol te maken, gisteren had hij ook al ruim 200 km gefietst. Voor mij was het net 100 km maar wel een hele speciale dag.

16 oktober 2017

Misschien was het voorlopig de laatste ronde over de dijken.


Vandaag slechts een korte toelichting op mijn ritje, er zijn weer foto’s genoeg en beelden zeggen vaak meer als woorden. Ik ging al op tijd van huis met in mijn achterhoofd het idee dat ik vandaag best eens wat bekenden zou kunnen tegenkomen. Ik dacht toen aan “mijn vriend van langs de weg” Albert van Dijk, Tonnie Tuinte die vandaag de eerste etappe van 200 km fietst om in 2 keer het IJsselmeer rond te gaan vanuit Twente, dus morgen nog een keer zo’n zelfde “stukkie”. Helaas geen van beide gezien wel kwam er toen ik thuis kwam een melding van Tonnie dat hij tegen kwart voor 4 wel in Den Oever zou zijn, ik hoop op zijn mobiele nummer dan kan ik hem bellen en overleggen om morgen een stukje mee te fietsen als hij weer richting Enkhuizen gaat.

De opkomende zon zat nog lang achter de wolken maar toen hij er eenmaal was bleef het heerlijk zonnig.





De eerste tegenvaller had ik kort voor de Maximacentrale een hek dwars over en zoek het maar uit, met een klein omweg kwam het weer goed en ik was blij dat ik de Ketelbrug weer zag. In de polders zijn de bietenrooiers volop in bedrijf en toen ik het “Frieseland” binnen reed zag ik twee bekenden aankomen op de racefiets, de Dirken uit Wervershoof. Dirk Steltenpool, en rechts Dirk de Vries, die nog steeds druk is met zijn 1000 rondjes IJsselmeer, hij zal nu rond de 920 zitten schat ik en als de dijk straks dicht is moet hij met de pendelbus vanaf Trintelhaven naar Lelystad, het is niet anders. Bij Bianca was er gelegenheid om weer wat droogs aan te trekken en ondertussen werd er koffie met koek geserveerd, heerlijk zo’n bakkie “troost”.


Later zag ik dat schoonzoon Siebo weer een leuk bootje voor de kant had liggen zo houd je werk in de luxe uitgave. Bij het strandje op de kop van de dijk bij Friesland was het water schijnbaar nog goed van temperatuur en bij Cornelis Lely werden weer driftig plaatjes “geschoten”.




Door weer een omleiding moest ik een stuk over de “Den Oeverseweg” richting Slootdorp, de wegen zien er hier en daar erbarmelijk uit en als het gaat regenen is de glijbaan compleet. Van mijn vroegere woning en werkplek is niet meer over, grote bergen gebroken puin links en rechts van de weg en dat alles zag ik na 211 km die vandaag op de dagteller stonden.

12 oktober 2017

Middenmeer-Dronten-Middenmeer


Het kan nu nog, over een week of 5 à 6 is het over, het fietspad langs de dijk Enkhuizen – Lelystad gaat dicht tot volgend jaar juli dan 2 maanden open waarna hij weer dicht gaat op 1 september tot 1 juli 2019, samen precies 18 maanden dicht, anderhalf jaar, wat zal het mooi worden als je er zolang over kan doen. Dus dat betekent dat ik vandaag even op en neer ben geweest naar Dronten, een paar buitenbanden incl. binnenbanden gehaald bij Velomobiel.
Toen ik van huis ging kwam de zon net zo’n beetje aan de horizon en dat geeft dan altijd mooie plaatjes.
Op de dijk waar dus heel veel gaat gebeuren zijn de eerste sporen goed waarneembaar, een brug over de weg naar de andere kant om zo veilig mogelijk de werkzaamheden aan de andere kant te kunnen bereiken. Linea recta naar Dronten waar Eva mij meteen hielp aan wat materiaal en waar Theo druk bezig was een oranje Quest XS op maat te zetten voor een nieuwe berijder of berijdster.

De weg terug heb ik exact dezelfde route genomen langs zware kleiakkers en mannen die de bomen wat in hadden gekort en waar ik even moest wachten voor ik kon passeren.


De enige afwijking in de route was bij de “poepende man” die ik even heb bezocht. Toevallig zag ik op Facebook bij een herinnering dat ik daar vorig jaar op 12 oktober ook ben geweest. Het blijft een gigantisch groot gevaarte waar nu bijna “muziek” uit kwam door de harde wind.
Op de locatie in de Wieringermeer waar de boortoren naar warmwater boorde is schijnbaar voldoende warmwater gevonden, de toren werd weer afgebroken. Bij controle zag ik dat de dagteller op 162 km is uitgekomen voor vandaag, het kan wel weer toe.