23 augustus 2017

Half zonnetje.


Ik had mooier weer verwacht vandaag, het was al rond 12 uur toen ik voor het eerst in de zon kwam te rijden, steeds bewolkt geweest. Het ritje van deze dag ging over een vaste route maar nu andersom Medemblik Enkhuizen en dan Hoorn. Eerst in huis wat extra werk verzetten i.v.m. komende maandag, dan is het weer zover. Ik ga van huis en neem dan achtereenvolgens de Westermiddenmeerweg dan de Oostermiddenmeerweg en na de eerste 9 km ben ik bij de dijk langs het IJsselmeer richting Medemblik.

Bij de Ambtenaar is belangstelling uit het buitenland gezien de uitrusting van deze fietsers.

Bij kasteel Radboud zit een meneer die het kasteel op papier probeert te zetten wat al aardig lukt, ook op de kop van de haven is weer drukte genoeg en heel ver op het IJsselmeer zie ik heel veel kleine zeilbootjes, te ver om er een foto van te maken.
In Enkhuizen staat, of eigenlijk zit, Paulus Potter altijd nog op zijn vaste stekkie. Ik maak mijn rondje en hier en daar ga ik vaak automatisch de vaste route op.
Later als ik door Bobeldijk ga, die weer open is na de langdurige “operatie” , het enige wat ik hiervan merk, de snelheidsremmers, je kan er niet met de fiets achterom rijden als er tegenliggers aankomen. Ik ga nog met een kleine omweg naar Obdam waar ik een nieuwe ervaring heb opgedaan, bij Tom en Gerda is de deur los, helaas ze zijn niet thuis maar als ik binnen sta en roep of er iemand aanwezig is begint er een klere herrie van het alarm. Gelukkig weet ik zus Gerda aan de telefoon te krijgen en ze komt hals over kop terug fietsen, “Ja”  zegt ze, “Even vergeten de deur af te sluiten”.


Later ga ik via de Korte Wuiver  en zie ik een boomgaard met enorme hoeveelheden peren, zo te zien zijn het “Conferencen”.

Op het hoekje van de Wieringermeer denk ik een moment dat ik in Frankrijk kom, een veldje zonnebloemen, helaas dit jaar zat het er niet in, volgend jaar maar weer. Als de fiets binnen staat geeft de teller 106 km aan net leuk voor vandaag.  

22 augustus 2017

Zomerzon en weinig wind


Komt de zomer nog of heet dit al nazomer, het zal het laatste wel zijn maar zulke dagen zijn onvergetelijk. Als eerste vanmorgen de wasmachine voeden daarna een glutenvrij broodbakken en vervolgens koffie met koek en omkleden. Even op en neer naar de “Zuidoost” Tiny weet dat ik langs zal komen dus bellen is niet nodig.

Het eerste wat mij onderweg opviel was de Friese wimpel in het dorpje Oosthuizen in Noord-Holland, ik denk dat dit echte Friezen zijn die hier wonen. Als ik bij Tiny kom staat haar elektrische fiets achter het huis klaar om schoongemaakt te worden. Afgelopen week zijn we een dag of 4 naar de Veluwe geweest en hebben daar alle dagen een stuk(je) gefietst en in zo’n zandgebied neem je allicht wat mee als het onderweg ook af en toe nog wat regent.
Even de waterslang er over en schoon is hij weer, ook mijn “hustuinenkeukenfiets” moest er aan geloven maar hij is weer als nieuw na de wasbeurt. Een tijdje gezellig bijkletsen en na de lunch weer verder of terug naar Middenmeer en dan begint het gedonder weer, mijn retourtjes gaan altijd met een omweg en ook vandaag weer.
Net buiten Kwadijk zie ik een behoorlijk perceel zonnepanelen, of dit nou mooier is als windmolens voor energie ik betwijfel het, maar smaken verschillen.
Op naar de dijk langs het water via Volendam en Edam waar ik, na de drukke “Dijk” in Volendam, nog even deze zeilboten “mee pik” mooi gezicht vind ikzelf.

Eenmaal dichterbij huis neem ik de afslag via de Lekermeer, mogelijk zijn er nog aardbeien, ik heb geluk een heerlijke volle bak voor € 2,50. Echt landelijk hier ’t stikt van de koeien onze melkleveranciers, er lopen en liggen er zat.
Als ik de polder in ben gegaan via Lambertschaag wordt ik achtervolgd door een motorrijder, als hij naast me komt zie ik wie het is, Matthijs Leegwater. Stoppen en even kletsen, foto maken nog even kletsen en weer verder. Matthijs keert om naar Twisk te gaan en ik moet nog ongeveer 8 km naar
Middenmeer en passeer nog een aardappelrooier die net wat pech heeft, hij staat stil en er komt geen product meer over de band. Nog heel even en de rit van vandaag is weer ten einde met ruim 104 km

21 augustus 2017

Middenmeer Afsluitdijk Oudemirdum en terug.


Ik had vandaag geen zin om over de dijken te gaan dus werd het een retourtje over de Afsluitdijk. Op tijd van huis en zodoende koffietijd in Oudemirdum, het was windstil en er leek wel niemand wakker te zijn, of men slaapt uit vandaag of men is nog met vakantie, wat een rust.
Bij het monument toch maar even in de remmen, de zon staat zo mooi achter Cornelis Lely dat geeft vast een leuk effect. Aangekomen in Oudemirdum staat Bianca bij de waslijn en even later met een ragebol achter de spinnen en webben aan. Siebo komt even later ook bij de koffie met koek, evenals de kleinkinderen Thimo en Fleur die nog twee weken vakantie hebben terwijl Siebo aan zijn laatste week is begonnen.
Al kletsende zei m’n schoonzoon op een bepaald moment “Pé, ik zou wel eens in de Quest willen rijden mag dat” natuurlijk, en zo werd er van schoeisel gewisseld en na wat instructies ging hij van start richting het Mirnser-klif. Toen hij even later weer terug kwam was het duidelijk, om 40 km te rijden is een fluitje van een cent want dat haal je gemakkelijk. “Dus gelijk bestellen” vroeg ik “Nee, dan moet ik eerst met pensioen zijn” geduld hebben.
Het leek Fleur ook wel wat dus wisselen van schoeisel en hup daar ging mijn enige kleindochter, gek van paarden maar een mountainbike of andere sporten gaat ze ook niet uit de weg al is ze nog maar 15 jaar. Tegen de tijd dat ze terug kan zijn ben ik naar de weg gelopen om een klein stukje te filmen als ze weer aan zou komen en dat is redelijk gelukt, de volgende link aanklikken https://youtu.be/yglIZjy0ZcY dan komt ze eraan als alles werkt zoals ik verwacht.
Toen ik weer richting N.H. ging zag ik bij de afslag naar de Afsluitdijk een echtpaar met een paar kinderen met ligfietsen bovenop de dijk gaan, volgens mij is daar geen fietspad en anders is het niet lang. Ze stoppen en zwaaiden, ik remde af en riep dat het in een Quest veel idealer was, “Die heb ik ook” was de reactie, “Kom jij niet uit N.H. en ben je niet in de 70” “Ja volgende maandag 77” “Maar je naam weet ik zo gauw niet” toen ik die noemde, “O ja, ik weet het weer, ik heb zelf die Quest in de Friese kleuren, ik lees vanavond je blog wel”
En zo doe je weer een ervaring op en krijg je het idee dat je begint te behoren bij de categorie “Bonte hond” ook na de 176 km van vandaag.

15 augustus 2017

Kort maar krachtig

Net 80 km

De weerprofeten hebben het bij het rechte eind, regen vanuit het zuiden en het klopt als een bus. Gisteravond had ik nog even een glutenvrij brood gebakken, een probeersel om een keer een bruinbrood te bakken met een pakje speciaal meel. Het is gelukt maar ik kan zelf nog niet enthousiast zijn over het geheel, ik hoor wel of de smaak goed is als er van is geconsumeerd. Vandaar dat ik vanmorgen even op en neer ben gefietst naar de “Zuidoost” om het baksel te bezorgen.

Met een bootje door de wildernis
Onderweg ging mijn mobiel en probeerde Eric vanuit de binnenlanden van Borneo om contact te krijgen via Facetime, helaas de verbinding kwam niet tot stand, wel stoppen en proberen maar wat ik ook deed het lukte niet, Thomas de jongste is vandaag jarig, 9 jaar alweer. Later zag ik wel een foto van het “span” en die zet ik hierbij op mijn blog, super leuk op Thomas z’n verjaardag in een klein bootje door de binnenlanden van Borneo.
De eerste spatten vallen
Onderweg krijg ik de eerste spatjes regen en als ik, nadat ik het brood heb afgeleverd en snel een bak koffie heb gedaan, nog veel meer nattigheid. Het gaat niet hard maar is wel vervelend vind ik.
Deze brug is nog prima 

Het speciale torentje van de kerk in Oosthuizen

Staal staal en nog eens staal

En daar komt straks beton overheen

En het is nog niet klaar.
Bij Oosthuizen wordt al een hele tijd gewerkt aan de brug die vervangen wordt, even stoppen omdat het nu even droog is en wat foto’s maken, wat gaat er een staal in de constructie, onvoorstelbaar. Het begint weer te spetteren en ik stop alles op z’n plaats en snel in de Quest op naar huis waar ik na 80 km ben aangekomen, net niet genoeg regen gehad voor de schuimkap.

14 augustus 2017

Het kan nu nog,....... je weet wel.



Je zou het een dag met missers kunnen noemen, niet dat zoiets nou een ramp is maar ik vond het wel jammer. Zoals gewoonlijk ben ik vaak op tijd “uit de veren” zo ook vandaag, mooi weer voor een rondje over de dijken was mijn eerste gedachte. Nadat ik had gegeten en de krant had doorgebladerd, omkleden, een paar bananen aan boord een dubbele boterham en van start richting Enkhuizen.

Als ik bij Middenmeer het fietspad langs de Flevoweg opdraai zie ik dat de zon in aan tocht is, bijna een onnatuurlijke verkleuring van de lucht. Het viel niet mee op de dijk richting Lelystad, de wind staat op de zijkant van de Quest en dat rijdt “zwaar”, ik heb liever de wind op kop dan merk je het bijna niet maar nu is het stevig trappen om snelheid te houden.
De eerst volgende foto maak ik bij de Maxima- Centrale langs de dijk iets voorbij Lelystad en als ik weer naar de camera grijp ben ik alweer in Friesland maar dat ging niet zomaar. Bij Lemmer wordt een kermis opgebouwd en moest ik verschillende keren stoppen en proberen langs obstakels te komen, vervolgens de brug omhoog en na de brug lopend langs de volgende kermisattractie.
Toen ik eenmaal weer opgang dacht te zijn ging de brug buiten Lemmer ook nog omhoog dus het zat niet echt mee. Naar Oudemirdum is dan nog zo’n kilometer of 15 denk ik en dan is er koffie, dacht ik, helaas de deur vast en de kleinkinderen nog in dromenland. Wat lectuur achter gelaten en dan via een andere route richting Middenmeer,



deze keer via “Het rode Klif” richting Stavoren en Hindelopen om uiteindelijk weer uit te komen op de bekende route.

Als ik bij de Afsluitdijk kom staat daar ook een file en moeten er een behoorlijk aantal bootjes het zeegat uit, daarna is het nog even de dijk over en dan nog 15 km in de polder om thuis te komen na 217 km 

10 augustus 2017

Super kort ritje


Het zal vandaag een kort ritje worden, regenachtig en weinig zin om ver van huis te gaan. Vorige week was Ben thuis en vandaag zal hij er ook wel zijn dus op naar Wervershoof. Als ik bijna bij broer Ben aan zal komen zie ik Dirk de Vries lopen, de man die 1000 keer rondje IJsselmeer wil rijden. Dirk is al dicht bij de 900 keer maar na de laatste berichten over het sluiten van het fietspad, gedurende 1,5 jaar Enkhuizen- Lelystad, is zijn planning hopeloos in ’t honderd geschopt. In september heeft Dirk nog een overleg met een dame van Rijkswaterstaat of de uitvoerende organisatie het zal mij benieuwen of de “taxi-bus” op tijd zal rijden als Dirk zijn rondje maakt. Tijdens dit kletspraatje zit ik comfortabel in de Quest en later blijkt Ben niet thuis te zijn maar na 1 km zie ik hem staan, kletsende met een kennis. Ook nu zit ik weer comfortabel in de Quest en hebben we drukke praat over onze kinderen die op vakantie zijn of gaan. Vervolgens even naar zus Margriet die moeilijk loopt en fietst, na de koffie verder over Zwaagdijk waar ik een kennis zie lopen met een kruk, Jaap Luken blijkt tijdens een Oldtimer tocht in ’t Gooi bij een koffiestop te zijn gestruikeld in het etablissement met noodlottig gevolg, een gebroken heup.


Als ik mijn weg weer vervolg bedenk ik dat ik straks de foto’s van de bloeiende knolbegonia’s goed kan gebruiken om mijn blog wat kleur te even.


Aan het eind van Zwaagdijk via Wognum richting Wadway en Opmeer waar ik langs het “Scheringa museum” ga dat weer in de kijker wordt geplaatst omdat het opnieuw in de verkoop gaat. Zonde van zo’n mooi gebouw dat er al jaren niets mee wordt gedaan en nog niet afgebouwd, wordt het langzaam een bouwval, wie weet wordt het toch nog iets waar de gemeenschap wat mee kan. 
Af en toe wat lichte regen en zo was ik na 56 km alweer thuis.